Obserwowanie
-
Spojrzenie – Sukienka / Cz. 1
Spojrzenie – Sukienka cz.1 Stoi za nim w kolejce. Widział ją tutaj już wcześniej. Jest jak czerwona plama krwi, rozlana dookoła zamordowanego. Wzdryga się na samo to skojarzenie. Nie ma pojęcia skąd ono się wzięło. Zapewne z samego środka jego mrocznego umysłu. Nie planował tej myśli. Nie planował tego skojarzenia. Marzy jedynie żeby zniknęła z tej kolejki, sąsiedztwa a najlepiej z planety również. Odwraca się do lady chłodniczej, w której zielenieją plasterki szynki uchodzącej za rarytas. Pani w blond trwałej trzepocze niebieskimi powiekami ze znużeniem i niechęcią. Wędliny nie przemawiają do niego żadnym życzliwym dialektem ani językiem. Patrzą jedynie tłustymi okami pokryte czymś czego jeść się nie powinno. Rozważa czy…
-
Metalowy krzyż.
Ukochana czarna strzała stoi na lewarku. Auto straciło lewą tylną łapę. Ojciec wchodzi do garażu trzymając w ręku klucz do kół. – Matka mnie przysłała. Podobno potrzebujesz tego. W wyciągniętej przed siebie ręce trzyma metalowy krzyż. Klucz do kół. – Tak. Dziękuję. Gdzie Ona jest? – Kto? – Matka. – Teraz płacze. Odbiera od Ojca przyrząd i waży go w swojej dłoni. Ciężki, masywny, morderczy. – Pomożesz mi z tym? – wskazuje drugą dłonią na smętnie zawieszone w powietrzu koło auta i ignoruje uwagę o płaczliwej rozpaczy matki. – Nie mogę. Muszę iść do matki. Bardzo się zdenerwowała. – Czym? – ręka zaczyna jej drżeć a razem z nią przedmiot…
-
Nie-znaj-o-my
Ból pełzł po kręgosłupie. Wolno i nieustępliwie. Milimetr po milimetrze. Rozsmarowywał się po skórze jak dobrze rozpuszczone masło. Swoją tłustą konsystencją pokrywał skórę pleców. Przylepiał się i namaszczał jednocześnie. Dawno już nie była w kościele. Skąd więc to skojarzenie z namaszczeniem? Olejem chorych? Olejem krzyżma? Próbowała stać prosto, mimo że ból ciągnął ją w dół niczym kamień uwieszony na sznurze lnianym u szyi. Siłą woli utrzymywała kręgosłup w pionie. Mężczyzna przed nią na taśmie położył kilka piw oraz mięso o jaskraworóżowym kolorze poprzecinane białymi przestrzeniami. Różowa mapa martwego życia. Czarna taśma ruszyła do przodu a zielone butelki turlały się w przeciwną stronę. Zatrzymywał je opór mięsa obleczonego w plastik. Poruszały…
-
Bańka, w której żyjesz.
Takie wyobrażenie za mną chodzi obecnie. Wyobrażam sobie, że każdy z nas otoczony jest takim bąbelkiem powietrza. Nie jakimś tam chuderlawym bąbelkiem, pokaźną bańką, żeby nie było. Idziemy, siedzimy, leżymy umieszczeni w samym jej środku. Dookoła nas mienią się, podskakują kolorowe kule. Mają plastyczną i miękką powłokę. Mimo, że delikatne dają stabilną ochronę. Mienią się w słońcu jak te zwykłe bańki mydlane. Niektóre podskakują radośnie dookoła swojego właściciela a inne suną ociężale utrudniając temu kto znajduje się w ich środku swobodne poruszanie. Zbliżone do siebie plaskają ze szczęścia łącząc się wzajemnie. Tworzą nowe struktury. Nowe kolory. Powiększają przestrzeń tych, którzy w środku dając im razem więcej możliwości. Tańczą powierzchniami a…







