Spojrzenie – Sukienka cz.1 Stoi za nim w kolejce. Widział ją tutaj już wcześniej. Jest jak czerwona plama krwi, rozlana dookoła zamordowanego. Wzdryga się na samo to skojarzenie. Nie ma pojęcia skąd ono się wzięło. Zapewne z samego środka jego mrocznego umysłu. Nie planował tej myśli. Nie planował tego skojarzenia. Marzy jedynie żeby zniknęła z tej kolejki, sąsiedztwa a najlepiej z planety również. Odwraca się do lady chłodniczej, w której zielenieją plasterki szynki uchodzącej za rarytas. Pani w blond trwałej trzepocze niebieskimi powiekami ze znużeniem i niechęcią. Wędliny nie przemawiają do niego żadnym życzliwym dialektem ani językiem. Patrzą jedynie tłustymi okami pokryte czymś czego jeść się nie powinno. Rozważa czy…