You belived you love me… Kiedy świat rozsypuje się na kawałki. Jest cicho. Naprawdę cicho. Słychać trzepot skrzydeł motyla. Ten dźwięk przecina rzeczywistość niczym miecz. Nie ma czekania. Nie ma smutku. Jest samostanowiący proces rozpadu. Wszystko co znałeś, rozumiałeś [ lub wydawało Ci się, że rozumiesz] rozpada się na drobniutkie kawałki. Te drobiny latają dookoła Ciebie niczym płatki śniegu. Z tą różnicą, że nie jest to śnieg. To Twoje życie, które zamieniło się niespodziewanie w kalejdoskop. Siedzisz na podłodze i przeglądasz się w tych elementach zastanawiając się jednocześnie, gdzie się podziałeś. Gdzie jesteś? Czy jeszcze jesteś? Podpowiem. Nie ma już nic. Wszystko to, co było Ci znane zniknęło. Nie ma.…

Miał być krótki spacer. Szybkie piętnaście minut dookoła bloku. Raz, raz noga za nogą bez zastanawiania się. Sik i jeszcze wiadomo co, trochę obwąchiwania obsikanych krzaczków i do domu. Pies w kraciastym ubranku pod kolor swojej bujnej czupryny. Radośnie dzierżący swoją niebieską zabawkę w pysku. Jesteśmy charakterystyczne. Obie pieprz i sól. Podobne do siebie. Z tym, że ja nie noszę w pysku niebieskiej zabawki. Szłyśmy przed siebie mimo początkowego założenia. Coraz dalej. Z coraz większą przyjemnością. Ten rok był dla mnie ciężki pod każdym możliwym względem, ale nie o tym tutaj. Tutaj o tym, że są takie chwile, kiedy mój aparat ruchu wydaje się doskonale naoliwiony. Żadna z kończyn nie…

Dzień pod znakiem badania, o którym szerzej tutaj nie będzie. Istotne, że badanie nieprzyjemne. Tak nieprzyjemne z najwyższej półki nieprzyjemności. Pojechałam na nie taksówką. Tutaj zaczyna się coś ciekawego, co ostatnio w moim życiu pojawia się nader często. Życzliwość, ciekawość, otwartość. Pan kierowca przywitał mnie z uśmiechem i pytaniem „Co tak wcześnie”? To zadziwiające ile takie pytanie może otworzyć, wnieść zadane w momencie, kiedy Twoje własne myśli galopują jak stado oszalałych koni. Przez całą drogę rozmawialiśmy. Dla mnie to nowość. Zwykle nie rozmawiam. Zwykle powoli odchodzi w zapomnienie. Jak się okazuje moje wcześniejsze „zwykle” płowieje z prędkością światła. Dotarłam na miejsce i udało mi się nie myśleć z czym za…